پرهام ، نفس زندگی

پسر عزیز مامان، دو هفته ای میشه که به وبلاگت سر نزدمو چیز تازه ای ازت ننوشتم. بعد سرما خوردگیت 3 روزی حالت خوب بود و تازه داشتی جون می گرفتی که گرفتار تب ویروسی شدیو 6 روزی اذیت شدی.با بابایی بردیمت دکتر . واست کل آزمایشارو واسه این که خیال ما راحت بشه نوشت ولی خدارو شکر همه چی خوب بودو فقط باید دوره این ویروس زشت تموم میشد که خدارو شکر تموم شدو خیالمون راحت شد اما حالا درد و خارش لثه هات ولت نمیکنن . یک ریز دستت تا حلقوم توی دهنته و یکسره شصت پاهاتو میخوریو تا یه چیز سفت پیدا می کنی می گیری به دهنت .پستونکت رو هم که کلا بر عکس می خوری. مامان فدات بشم.ایشالا...

این عکسه توی خونه عمو افشین. با عروسک طاها که از خنده ریسه میرفت و تو هم عاشقش شدی. مامانی عاشق اون چشاتم ...

پرهام عزیزم  همه تلاشمو کردم که وبلاگتو قبل تولدت راه بندازم اما با تاخیر 4 ماه 10 روز بالاخره درست شد. تقدیمش میکنم به تو که بهترین هدیه خدا به مایی. این عکس چند ساعت بعد از تولدته .توی بیمارستان.عکاسشم  بابا محمدته. قربون اون دستات بشم     ...

این لباستو از فروشگاه رولان گرفتیم. چون آبی فیروزه ای داشتی.سبز گرفتیم که اتفاقی با لباس  بابایی ست شد.اینم عکس دو نفره تون     از اونجایی که بچه اواخر پائیز و اوایل زمستونی و اینکه همش لباسای پوشیده و گرم تنت بود . توی این عکس از دیدن پاهات که لختن تعجب کردیو چیز عجیبی به نظرت اومده                                                                                   &nbs...

اینجا تازه از حموم اومدی. 5 ماه و 5 روزته.مامانی تنهایی بردمت حموم. تا 2 ماهگی خاله جون میبردت. بعدش با کمک بابایی.امروز خودم تنهایی بردمت به کمک وان و اسفنج توش راحت شسته شدی.الان دیگه آماده یی واسه یه خواب ناز   ...

پسر گلم ، روزی که می خواستیم ببریمت دکتر گریه می کردی و جیغ می زدی که بشینی منم گذاشتمت روبروی تلویزیون.اینجا هم جمله دوست داشتنیتو شنیدیو  لبخند زدی (( آهای مامان باباها پرشین تون یادتون نره)) عزیزززززمی که فکر  میکنی خانمه داره نازت میده ...

تازگیا وقتی توی کریرت میشینی سفت جای دستشو نگه میداری   و سرتو بر میگردونیو به این آرم سفیده نگاه میکنی و تا صدات نکنم  برنمیگردی          ...